Ο Κύριος μας Ιησούς είναι Θεός
και άνθρωπος.
Όταν τον σκεφτόμαστε σαν Θεό,
είναι πολύ ωραίο να μπαίνουμε με πολλή αγάπη, σαν τα μικρά παιδιά,
στη θεϊκή Του αγκαλιά.
Όταν, όμως, τον σκεφτόμαστε σαν άνθρωπο,
και μάλιστα σαν μικρό μωρό μέσα στη φάτνη της Βηθλεέμ, τότε είναι
υπέροχο να κάνουμε και εμείς ό,τι έκαναν οι τσοπάνισσες και τα τσοπανόπουλα την
ημέρα της γέννησης Του, όταν ήρθαν να τον βρουν στη σπηλιά της Βηθλεέμ!
Τον κράτησαν με πολλή αγάπη σαν
μικρό μωρό στην αγκαλιά τους και σαν στοργικές μανούλες το γέμισαν με τα
τρυφερά φιλιά τους.
***
Υπάρχει, αλήθεια, πιο μεγάλη
ευτυχία σ’ αυτή τη ζωή, από το να κρατάς, όπως οι απλοί τσοπάνηδες, με πολλή
αγάπη και λατρεία, τον μικρό Ιησού στην αγκαλιά σου και να του λες συνέχεια
μέσα από τα βάθη της καρδιάς σου, «Ιησού μου, σ’ αγαπώ»;!!!
Άφησε τον μικρό Ιησού να γίνει το
μωρό της καρδιάς σου. Ο βασιλιάς της καρδιάς σου. Η χαρά της καρδιάς σου. Το
φως της ζωής σου. Ο λαμπερός ήλιος που θα σε φωτίζει και θα σε οδηγεί στο καλό και στην αρετή.
Να είναι ο Θεός σου και ο πιο
τρυφερός και στοργικός σύντροφος της ζωής σου.
Αυτή είναι η αληθινή ευτυχία. Μην
ψάχνεις αλλού την ευτυχία. Δεν πρόκειται να την βρεις πουθενά. Ούτε σε τόπους
ούτε σε ανθρώπους.
Αυτή είναι η πιο μεγάλη ευτυχία!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δεν επιτρέπονται νέα σχόλια.